De Leiding en de kinderen

Anna (leiding)

Anna hebben we ontmoet in 1999. Ze was toen werkzaam bij "Pandawa Bungalows" in Seminyak ( Bali )
De afgelopen jaren is ze een goede vriendin van ons geworden.
Anna ging ook altijd mee met de uitjes en andere zaken die we regelden en of deden met de kinderen uit het kinderhuis. De kinderen zijn erg gek met haar en noemen haar 'tante Anna'. Begin 2008 is "Pandawa Bungalows" verkocht en was Anna haar baan en onderdak kwijt. Vanaf die tijd verblijft ze bij vrienden en of familie. Met Anna bespraken we natuurlijk vaak de situatie in het kinderhuis en ook Anna zou het geweldig vinden om een aantal kinderen te helpen.
"Maar ja," zei ze dan "ik heb het geld niet om dit te realiseren".

Kathy (leiding)

Kathy hebben we tien jaar geleden ontmoet op het strand. Ze verhuurt er strandbedjes en verkoopt frisdrank. Kathy woont samen net haar man en zoon Yoga in Batubelig. Haar schoonzus woont samen met haar man en twee kinderen (Sutshi, 11 jaar en kleine Gede, 4 jaar) bij Kathy in. Zij bracht ons drie jaar geleden in contact met Gede. Kathy's zoon Yoga, nu 13 jaar, ging ook regelmatig mee met de uitjes die we organiseerden voor het kinderhuis.
Kathy heeft de afgelopen jaren veel gedaan voor ons. (zie Dody, Gede en Dominggus)
Zelf heeft ze, qua luxe, een normaal leven en een goed huis.
Haar man heeft een redelijke baan en zelf werkt ze hard voor haar geld.

Yoga

Zo geeft ze o.a. massages, heeft ze een wasserette, en verkoopt ze frisdrank. Vanaf het moment dat we haar nichtje Gede sponsorden hebben we ook het schoolgeld van haar zoon Yoga betaald. Kathy is erg in haar sas met het feit dat ze op deze manier ook andere kinderen kan helpen. Ze zegt dan: "Ik heb geen geld, maar via jullie kan ik toch een bijdrage leveren voor deze kinderen." Ze regelt veel: b.v. nieuwe uniformen en schoolboeken. Altijd doet ze eerst een prijsonderzoek zodat we zo goedkoop mogelijk uit zijn. Kathy krijgt altijd een voorschot voor de komende periode en houdt dan keurig een lijstje bij met haar uitgaven.

Sutshi is de dochter van de schoonzus van Kathy. Het gezin waar Sutshi deel van uit maakt woont bij Kathy in; dit om de kosten te drukken. Haar vader heeft een baan, maar verdient niet veel. Haar moeder werkt, als er voldoende werk is, in de wasserette bij Kathy. Helaas is dit niet elke dag. Via Anna hoorden we dat het gezin het niet gemakkelijk heeft en daarom hebben we besloten om het schoolgeld voor Sutshi te betalen (150.000 rp = €12,50) per maand. We hadden dit eerst met Kathy besproken en ze vond het een goed idee Ze vertelde ons dat haar schoonzus haar een jaar geleden al had gevraagd of wij Sutshi niet zouden willen sponsoren. Kathy vond het niet gepast om dit te vragen. Ze vond dat we al veel deden voor Dody, Gede, Yoga en het kinderhuis. Maar ze was er nu wel heel blij mee. De moeder van Sutshi is nog speciaal bij ons langs gekomen om te bedanken voor de sponsoring van Sutshi.

Sutshi


Agus is 17 jaar en de beste vriend van Tony. In 2005 hebben we Agus voor het eerst ontmoet in het kinderhuis, maar na een jaar was hij vertrokken. Hij is een vrolijke open jongen die ons was opgevallen door zijn vriendelijkheid. Ook had hij als enige van alle kinderen, altijd zwarte kleding aan in die tijd. Doordat zijn moeder hem uit het kinderhuis had gehaald waren we het contact met hem verloren. Zijn moeder is in de steek gelaten door haar man en onderhoudsplicht en alimentatie kent men niet in Indonesië. Zijn moeder stond er dus alleen voor. Omdat ze het financieel niet kon bolwerken heeft ze toen haar 3 kinderen in het kinderhuis geplaatst. Ze zag na verloop van tijd dat haar kinderen daar heel ongelukkig waren. Daarom heeft ze na een paar maanden haar beide dochters weer opgehaald. Agus moest, als jongen, flink zijn, maar ook hij wilde graag terug naar huis. Zijn moeder heeft toen ook hém weer in huis genomen.

Agus

In de eerste week van ons laatste verblijf op Bali, december 2008, kwam Tony stiekem uit school bij ons langs en hij had als verrassing Agus mee genomen. We vonden het natuurlijk erg leuk om hem weer te zien. Maar van de manier waarop hij met zijn moeder en zijn zusjes moet leven werden we niet blij. Toen ontstond het idee om een kamer voor hem en Tony te huren. Zo zouden we ze beiden kunnen helpen. We hebben een afspraak gemaakt met de moeder van Agus. Anna was ook bij dit gesprek aanwezig. Het werd een emotioneel gesprek. De moeder van Agus was er erg emotioneel omdat we haar zoon en Tony wilden helpen. Zelf heeft ze een baan en verdient daarmee slechts 300.000 rupia per maand (25 euro). Soms heeft ze een extraatje. Als haar broer werk heeft in zijn winkel, gaat ze daar nog extra werken. Ook heeft Agus een halfjaar, naast zijn school, meer dan fulltime gewerkt in een hotel, maar dit kon hij niet volhouden.
De school voor Agus kost alleen al 170.000 rupia (14,50 euro) per maand. Hierbij komen ook nog de kosten voor zijn boeken, (25 euro per half jaar), uniform en schoolreisje. Je begrijpt dat het voor deze vrouw niet eenvoudig is om haar hoofd boven water te houden. Nu Agus verzorgd wordt heeft ze meer financiële ruimte. Ze kan zijn kamer opzeggen en ook voor zijn verdere levensonderhoud hoeft ze niets meer te betalen.
Het transport naar school voor Tony en Agus was nog wel een punt. Agus heeft wel een brommerrijbewijs maar geen brommer en wij waren nog niet in de mogelijkheid om er een voor hem te kopen. De moeder van Agus bood toen aan dat we haar brommer mochten lenen tot en met juli 2009. Ze vond dat ze wel een tijdje lopend naar haar werk kon gaan. We hebben gebruik gemaakt van haar aanbod; en nu maar hopen dat we in juli de mogelijkheid hebben om een brommertje aan te schaffen. Agus is heel blij met zijn nieuwe leven. Hij" zusje van Agus zei: "Thanks papa's for my new life.Tja, ze noemen ons 'papa'! Ze mogen van ons gewoon bij ons voornaam aanspreken, maar de kinderen hebben ons duidelijk gemaakt dat het niet netjes is in hun cultuur om ons bij de voornaam te noemen. Dus vooruit dan maar: papa en papa. Agus vond het soms allemaal nog wel wat onwerkelijk, een leuke kamer, zakgeld, nieuwe kleren, eten etc. Hij zei dan: "God heeft mijn gebeden verhoord. Eerst vind ik jullie terug en een week later heb ik een nieuw leven!"

zusje van Agus

Tony

Tony is nu 17 jaar en we kennen hem uit het kinderhuis; ( 2005) Hij komt uit Singaraja en zijn moeder is een weduwe. Zijn vader is overleden toen Tony nog klein was. Omdat zijn moeder, die ook voor haar eigen moeder zorgt, de school voor hem niet meer kon betalen heeft ze hem 4 en een half jaar geleden naar het kinderhuis gebracht. Tony had het daar niet naar zijn zin maar dit was voor zijn moeder de enige mogelijkheid om hem naar school te laten gaan en ze wilde graag dat hij een goede opleiding kreeg. Regelmatig kwam Tony uit school even stiekem bij ons langs. Hij kon geen contact met ons maken via zijn mobile telefoon want die was afgepakt, maar gelukkig hadden we simlock vrije telefoons mee, dus dat probleem was snel opgelost: even een kaartje kopen en klaar. Tony had ons al vaak gezegd dat hij uit het kinderhuis wilde. Daarom hebben we contact gezocht met zijn moeder voor een gesprek. We hebben haar toen het voorstel gedaan om voor haar zoon te zorgen. Zijn moeder heeft de Kos bekeken en daar was ze tevreden over. Maar ze was ook erg kritisch en dat vonden we, achteraf, best goed. Ze wilde er zeker van zijn dat we de hulp konden en zouden continueren. Anna was op dat moment naar familie in Ubud en heeft later nog met de moeder van Tony een gesprek gehad. Op een gegeven moment kregen we een sms van Tony: "ja, ik mag van mama bij jullie in de Kos komen wonen."
Zijn moeder belde later en gaf door dat ze ervoor koos om hem uit het kinderhuis te halen zodat hij een gelukkiger leven zou krijgen.
Op vrijdag haalde ze hem op en de maandag erna ging hij met Agus in de Kos wonen. Wat nog wel leuk is om even te vermelden is dat Tony op een gegeven moment vroeg of hij met de Jaarwisseling naar zijn familie in Singaraja mocht. "Tja natuurlijk," zeiden we, "het is goed om contact te hebben met je familie." Ja, dat vond hij ook maar de laatste jaren mocht hij van de leidster niet weg naar zijn familie met de feestdagen. Vanaf nu is dit voor hem dus een nieuwe vrijheid, gewoon even langs oma of zijn moeder als hij daar zin in heeft. Tony is in oktober naar Java geweest voor 5- daagse trip met school. De oudere kinderen in het kinderhuis moeten dit geld zelf betalen via familie en / of vrienden. De helft had Tony bij elkaar kunnen sprokkelen. De andere helft € 50 is vanuit het sponsorgeld betaald.
Dominggus is half november 2008 op straat gezet, hij heeft ongeveer 3 jaar in het kinderhuis gewoond. Vanuit Nederland hebben we geregeld dat hij bij Kathy kon wonen; bij haar was nog een kamer beschikbaar en kan hij in een gezinssituatie opgroeien. Deze kamer was eerst van Dody (lees verder in het verslag over Dody) Kathy moest er wel even over nadenken en het met haar man bespreken. Of we met een uurtje terug wilden bellen, dan wist ze het wel. Na een uurtje belden we terug en ja, gelukkig was het geen probleem. Dus vervoer voor hem geregeld en Dominggus nam zijn intrek bij het gezin van Kathy. Het gezin bestaat uit Kathy, haar man en zoon Yoga. We hadden destijds voor Dody deze kamer opgeknapt/ geschilderd en er nieuwe meubeltjes er in gekocht. Het vervoer naar school was nog wel een probleem want Dominggus zag het niet zitten om op de fiets te gaan. De afstand was dan ook wel erg ver en hij vond het ook niet stoer. In Indonesië gaan veel kinderen al heel jong op de brommer, maar officieel mag het pas van af 17 jaar en moet er eerst een rijbewijs gehaald worden. Dominggus kwam zelf met de oplossing, een vriend van hem, met wie hij ook op karate zit, wou hem wel ophalen bij Kathy.

Dominggus

Hij gaat nu dus samen met zijn vriend op de brommer naar school en karate. Omdat de vriend van Dominggus een stuk moet omrijden betalen we vanuit het sponsorgeld de brandstof. Dominggus is afkomstig van het eiland Sumba. Zijn ouders konden zijn school niet betalen en hij is in 2006 met Marcus mee gegaan naar het kinderhuis op Bali. Dit was voor hem de mogelijkheid om naar school te kunnen gaan. Hij zit 2 klassen lager dan normaal zou zijn voor zijn leeftijd, dit omdat hij een leerachterstand heeft i.v.m. het niet kunnen betalen van school. Dominggus is als kind mishandeld en wil geen contact meer met zijn ouders.
Op 23 december 2008 werd Dominggus 16 jaar. We vragen ons soms wel af of hij echt 16 is. In zijn gedrag en ook in lengte zou je eerder denken dat hij rond de 13-14 jaar is. Bij ons huisje gaven we een verjaardags-feestje voor hem. Vrienden, bekenden en enkele familieleden van hem kwamen langs. Hij genoot erg van alle aandacht. Op dat soort momenten is het heel zichtbaar dat deze kinderen niet gewend zijn om de volle aandacht te krijgen. Hij kreeg leuke cadeaus, en natuurlijk een taart met 16 jaar erop. Ook zijn we met Dominggus naar de bruiloft van zijn tante geweest. Hij wilde hier graag samen met ons heen, ook om te laten zien dat het goed met hem ging en dat zijn familie zich geen zorgen over hem hoeft te maken. Voor ons ook leuk om kennis met zijn familie te maken.
Zo weten we nét iets meer over zijn achtergrond.
Dody hebben we, in 2005, ontmoet in het kinderhuis. We hebben altijd een leuk contact met hem gehad en hij is een leuk sociaal jongentje. In de winter van 2007 zijn we voor een korte vakantie van drie dagen met alle kinderen naar Budugul geweest. Daar in Budugul was hij een van de 6 kinderen die bij ons in huis verbleef. Hierdoor hebben we nog meer een band met hem gekregen. Toen we die keer weer teruggingen naar Nederland was Dody erg emotioneel; steeds aangeven een probleem te hebben en het niet kunnen een probleem te hebben en het niet kunnen willen vertellen. We hebben hem toen een sim-lock vrije telefoon uit Nederland gegeven zodat hij altijd contact met Anna en of met ons zou kunnen opnemen. In maart 2008 kregen we telefoon van Anna. Dody, inmiddels 13 jaar, was uit het kinderhuis gezet. Hij wist waar Anna woonde en had zich daar af laten zetten door een vriend. Tja, en wat te doen op dat moment? Anna haar kamer was te klein!

Dody

De reden dat hij eruit gezet was vonden we op dat moment wel acceptabel: hij klom 's avonds over de muur om stiekem naar vrienden te gaan en deze vrienden hadden een slechte invloed op hem (alcohol en roken). Anna heeft toen contact gezocht met een ander kinderhuis. Daar is Dody toen gaan wonen, maar dit kinderhuis is in dezelfde plaats als het andere. Het contact met zijn vrienden bleef dus. Vier maanden heeft Dody in dit weeshuis gewoond en toen kon hij ook daar vertrekken. Hij ging weer naar Anna, maar die was op dat moment naar familie op Java. Hij heeft toen een nacht in Anna haar kamer geslapen en Anna heeft vanuit Java geregeld dat Kathy hem ophaalde en in huis nam. Een week later kwamen wij op Bali aan en gingen we aan de slag met het regelen van het één en ander voor Dody. Allereerst hebben we contact gezocht met zijn familie. Zijn ouders wonen op het eiland Sumba en Dody is met Marcus mee gekomen naar Bali. Wij vonden het wel vreemd dat zijn ouders er niet eens van op de hoogte waren dat hij al 4 maanden niet meer in het eerste kinderhuis woonde. De moeder van Dody is overgekomen naar Bali om met ons te praten. Ook bleek dat drie ooms van hem op Bali woonden en die kwamen ook mee voor het gesprek. Ondertussen hadden we Dody nog beter kunnen observeren en was ons wel duidelijk geworden dat hij met zijn charmes vele mensen inpakte. Ook is hij erg impulsief, snel afgeleid en beïnvloedbaar. Zijn gedrag leek wel wat op A.D.H.D. Met zijn familie hebben we toen besproken dat we wel voor hem wilden zorgen. Kathy had namelijk gezegd, dat Dody wel bij haar mocht komen wonen, hoewel ze ook wel haar vraagtekens had bij zijn gedrag. Ook Dody zijn familie herkende het gedrag. We hebben toen met Dody en zijn familie duidelijke afspraken gemaakt en aangeven wat wel en niet kon Te laat thuis, ongeluk met geleende brommer veroorzaakt, roken in bed, dronken thuiskomen, en ook zijn oude vrienden kwamen weer langs. Kathy en Anna deden erg hun best om hem op het goede spoor te houden. Ze hebben vele gesprekken met hem gevoerd. Maar dit alles mocht niet baten. We hebben toen besloten om contact te zoeken met zijn familie. Zijn moeder heeft toen met hem gesproken, maar helaas lag hij een week later dronken in huis toen Kathy terugkwam van haar werk. Ook waren er spullen weg die we bij Kathy op hadden opgeslagen: Waarschijnlijk verkocht! Na contact met Kathy hebben we contact gehad met de moeder van Dody en gezegd dat het zo niet verder kon en dat ze haar zoon op moest halen. Zijn moeder kwam naar Bali en heeft Dody meegenomen naar Sumba. Hij heeft zijn kleding meegenomen, maar de overige spullen moest hij achterlaten. In december 2008 kregen we een sms van Dody: "hello papa's, thanks for everything you do for me and god bless you".

Gede

3 jaar geleden (juli 2006) kwam Kathy naar ons toe met de vraag of wij Gede konden helpen. Hij was toen 12 jaar en zijn ouders gingen scheiden. Zijn moeder stond er op dat moment alleen voor; van zijn vader die alcoholist is, kon ze geen hulp verwachten. Gede's moeder kon zijn schoolgeld niet meer betalen en daarom moest hij aan het strand als verkoper gaan werken. Kathy haar nichtje is een tante van Gede en zo kende ze hem. Kathy bood aan dat Gede gratis bij haar mocht wonen maar ze was niet in de mogelijkheid om zijn schoolgeld, eten en kleding te betalen. Gede heeft 2 jaar bij Kathy gewoond en wij betaalden zijn schoolgeld en onderhoud. Ook kreeg hij in 2006 een nieuwe fiets, welke hij nog dagelijks gebruikt. In 2008 is Gede weer bij zijn moeder gaan wonen. Zijn moeder heeft een nieuwe partner en was dichterbij komen wonen. Toen er wat problemen m.b.t. zijn gedrag ontstonden hebben we de sponsoring even stop gezet. Na een goed gesprek met Gede en zijn moeder en haar huidige partner hebben we de sponsoring weer voortgezet.
Gede zijn school wordt betaald even als zijn boeken, uniform, tas, kleding en schoenen. Het gaat op zich wel goed met hem en hij heeft goede schoolresultaten. Met trots liet hij zijn rapport aan ons zien. Maar hij is niet gelukkig in de thuissituatie. Veel problemen m.b.t. geld; daarom is hij veel bij Kathy. Ook vertelde hij dat het niet zo klikt tussen hem en de nieuwe partner van zijn moeder. Hij is bevriend geraakt met Dominggus en blijft nu weer regelmatig een nachtje bij Kathy slapen In december 2008 is hij met school 5 dagen naar Java geweest, vanuit het sponsoren geld (110 euro). Ook kreeg hij 10 euro zakgeld mee. 10 kinderen uit zijn klas konden niet mee om dat de ouders dit niet konden betalen. Gede zijn Engels is de afgelopen jaren erg vooruit gegaan. Hij doet erg zijn best om met ons te communiceren. Een leuke uitspraak van hem was, toen we Nederlands gingen koken: "we not cook rice today ".